De laatste trends en nieuws op de vastgoedmarkt die je niet mag missen

De Franse vastgoedmarkt bevindt zich in een overgangsfase waarin tegenstrijdige signalen zich opstapelen. De transactievolumes beginnen voorzichtig te herstellen na de dip van 2024, de rentepercentages blijven onder druk staan, en nieuwe regels wijzigen de berekening van de DPE. Het begrijpen van deze bewegingen vereist dat we verder kijken dan de krantenkoppen om te observeren wat er werkelijk speelt in de investeringsstromen, de kredietstructuur en de keuzes van verhuurders.

Vastgoedinvesteringen in Frankrijk: een herstel om te relativeren

De investeringsvolumes van het derde kwartaal van 2026, gepubliceerd door JLL, tonen een herstel. De cijfers lijken op het eerste gezicht bemoedigend. In werkelijkheid concentreren enkele grote transacties het merendeel van de activiteit, terwijl de liquiditeit op de tussenliggende segmenten zeer verslechterd blijft.

De kantoorpanden in de regio Île-de-France illustreren deze kloof. Het IEIF merkt in zijn dashboard van het tweede kwartaal van 2026 een daling van de vraag op, terwijl de geïnvesteerde bedragen toenemen dankzij uitzonderlijke transacties. Het statistische herstel weerspiegelt dus geen homogeen herstel: goed gelegen en recente activa vinden kopers, terwijl de secundaire voorraad zich ophoopt.

De professionals die de vastgoedactualiteit op Services Immo volgen, merken deze kloof op tussen de aankondigingen van herstel en de concrete situatie. De beschikbare gegevens maken het niet mogelijk om te concluderen dat er een duurzame ommekeer in de investeringsmarkt is.

Strategieën van investeerders: een draai naar de hotelsector en de korte termijn

De onzekerheid drijft investeerders ertoe hun allocaties te herzien. De Agefi meldde begin oktober 2026 dat investeerders de voorkeur geven aan snelle waardevermeerdering en hotelactiva, ten koste van lange termijn bezit in de residentiële of tertiaire sector.

De klassieke patrimoniale logica (aankopen, bezitten, overdragen) verliest terrein ten opzichte van opportunistische benaderingen met een kortere horizon. Verschillende factoren voeden deze trend:

• Inflatie en stijgende financieringskosten drukken de netto-rendabiliteit van lange strategieën in de residentiële sector
• De hotelsector genereert inkomsten die zijn gekoppeld aan toeristische activiteiten, die als beter voorspelbaar worden beschouwd dan tertiaire huren in een context van duurzame telewerken
• Hernieuwingsoperaties (omvorming van verouderde kantoren, zware renovaties) maken het mogelijk om een meerwaarde bij verkoop te realiseren binnen cycli van drie tot vijf jaar

De ervaringen op de grond verschillen hierover. Sommige beheerders beschouwen de hotelsector als een nichemarkt die moeilijk te industrialiseren is, terwijl anderen het zien als het meest voorspelbare segment van het moment.

Elektriciteitscoëfficiënt van de DPE: een technische aanpassing met concrete effecten

De conversiecoëfficiënt voor elektriciteit gaat van 1,9 naar 1,7 in de berekening van de energieprestatie-indicator. Deze herkalibratie raakt direct de woningen die elektrisch verwarmd worden en kan leiden tot herclassificatie van bepaalde panden.

Eigenaren die al een DPE hebben, kunnen een geactualiseerde verklaring aanvragen zonder een volledige diagnose opnieuw te laten uitvoeren. De tijdlijn voor het verbod op de verhuur van thermische doorlatende woningen (labels F en G) blijft van kracht, maar de nieuwe coëfficiënt kan ervoor zorgen dat bepaalde woningen van de ene naar de andere categorie verschuiven.

Verhuurders zouden zo hun pand uit de categorie “doorlatend” kunnen zien zonder werkzaamheden te hoeven uitvoeren. Daarentegen blijft de algehele betrouwbaarheid van de DPE als evaluatietool ter discussie staan. De test uitgevoerd door Yanport op meer dan duizend panden, waarbij twee modellen van generatieve AI werden vergeleken met een klassiek hulpmiddel, onthulde significante verschillen tussen de schattingen. Een diagnose waarvan het resultaat verandert afhankelijk van de toegepaste coëfficiënt roept de vraag op naar de stabiliteit van het signaal dat aan kopers wordt verzonden.

Toegang tot eigendom: de grenzen van ondersteuningsmaatregelen

Er zijn wetgevende discussies geweest over een mogelijke lening tegen nul procent rente om de toegang tot eigendom voor jonge ouders te vergemakkelijken. Het idee is om een deel van de financiële drempel voor de aankoop van de eerste woning voor gezinnen met een kind weg te nemen.

Dit soort maatregel past binnen een dubbele logica: de nataliteit ondersteunen terwijl de toegang tot eigendom wordt hersteld in een context waarin de rentevoeten de eerste kopers remmen. De definitieve contouren van een dergelijk systeem (plafond, voorwaarden voor geschiktheid, samenhang met de klassieke PTZ) moeten nog worden verduidelijkt.

Een extra PTZ vergemakkelijkt het rond krijgen van een financieringsplan, maar lost noch de beperking van de rentegrens op, noch de nog steeds hoge prijzen in de krappe gebieden. De notarissen, die elk kwartaal hun analyse van de oude markt publiceren, hebben nog niet het concrete effect van dit soort maatregelen op de handtekeningen kunnen meten.

Particuliere verhuurders: tussen terugtrekking en afwachtend gedrag

Verschillende signalen wijzen op een beweging van desinvestering bij verhuurders. De als onvoldoende beschouwde rendabiliteit, de voorbereiding op pensioen en de vermogensoverdracht behoren tot de meest genoemde motivaties.

Het profiel van de verhuurinvestor verandert. De regelgeving (DPE, huurprijsregulering, belasting op vastgoedverlies) weegt op de aantrekkelijkheid van de residentiële verhuur. Als deze terugtrekking zich op lange termijn bevestigt, kan dit de druk op het verhuuraanbod in de grote steden verergeren.

De verhuurders die blijven, maken steeds vaker een afweging tussen verplichte energie-renovatie en verkoop. De uitkomst van deze afweging hangt sterk af van de locatie van het pand en het huidige DPE-label.

Eind 2026 is de Franse vastgoedmarkt niet te reduceren tot een prijscurve. De concentratie van investeringen in enkele transacties, de verschuiving naar de hotelsector, de technische aanpassingen van de DPE en de geleidelijke terugtrekking van particuliere verhuurders schetsen een fragmentarischer landschap dan de nationale gemiddelden doen vermoeden. Elk segment volgt zijn eigen logica, en de komende kwartalen zullen uitwijzen of deze trends zich versterken of corrigeren.